قرار داد وسپس هنگامىكه خداوند اين سوره را بر آن حضرت نازل كرد ؛
وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهِيمَ مُصَلًّى
پيامبر ، مقام را به جايگاه كنونى آن ، در نزديكى چاه زمزم انتقال داد تا اينكه طواف مسلمانان با نمازگزاران در پشت مقام قطع نشده و فضايى كافى براى طواف كنندگان و نمازگزاران به وجود آورند .
بنابراين ، مقام در جايگاه كنونى آن ، از دوران رسول خدا صلى الله عليه و آله و در زمان ابوبكر و عمر به همين صورت باقى بود تا اينكه در دوران خلافت عمربن خطاب ، سيل معروف به « امّنهشل » به مسجد سرازير گرديد و مقام را با خود به پايين مكه برد . در اين حال مردم ، مقام را مجدّداً به مسجدالحرام آوردند و به پردهء كعبه در كنار حفرهء يادشده بستند سپس خبر جابجا شدن مقام را به عمربن خطاب در مدينه رسانيدند . به محض رسيدن خبر ، عمر از مدينه به سوى مكه حركت كرد و در مقابل ديدگان صحابه و مردم مكه ، مجدداً آن را در جايگاه اوّليهء خود قرار داد . از آن پس هيچكس عمل عمر را مورد اعتراض قرار نداد و در نتيجه اين كار عمر در ميان مسلمانان به صورت اجماع در آمد و مورد قبول همگان قرار گرفت .
اگر گفته شود كه پس از اسلام گاهى محل مقام تغيير كرده و گاه آن را در درون كعبه قرار مىدادهاند ، مىگوييم ، آرى اين چنين است . اين كار دو بار صورت پذيرفت .
نخستين بار در دوران قرامطه در سال 317 هجرى بوده است . قرامطه در روز هفتم و يا روز دوم ذىالحجه سال 317 هجرى به مكه وارد شده و پس از كشتار فراوانى كه از مسلمانان و حجاج نمودند ، « حجرالأسود » را به هنگام باز گشت خويش به سوى ديار خود ، به همراه بردند . اين گروه در نظر داشتند كه ( مقام ابراهيم عليه السلام ) را نيز با خود ببرند ، ليكن پردهداران كعبه و كليدداران آن مقام را در بعضى از درههاى مكه مخفى نمودند تا اينكه با مراجعت قرامطه به كشورشان و خاموش شدن فتنه يادشده مقام مجدداً به وسيله پردهداران باز گردانده شده و در جايگاه اصلى خود كه در نزد مسلمانان معروف بود ، قرار دادند .
دومين بار مقام ابراهيم در قرن ششم هجرى در جايگاه اصلى خود يعنى در كنار چاه زمزم داراى موقعيت ثابتى نبود بدين سبب گاه به عللى پردهداران كعبه مقام ابراهيم را