شيخ عبدالقادربن محمد ( در سال 1253 ه . ) رسيد . كليد كعبه و بزرگى ، به مدّت هفت سال در دست وى بود . پس از درگذشت او ( در سال 1260 ه . ) پردهدارى به برادرش سليمان رسيد . او نيز در سال 1261 ه . در گذشت . پس از او برادرش جعفر متولّى شد تا اينكه در سال 1262 ه . او نيز فوت كرد و پردهدارى به برادرش احمد ( متوفاى 1274 هجرى ) سپس برادرش عبداللَّه ( متوفاى 1296 هجرى ) رسيد . شيخ علىبن محمد در زمان حيات برادرش شيخ عبداللَّه در گذشت بنابراين پردهدارى به او نرسيد .
طبقه دوّم
نخستين آنان شيخ عمر بن جعفر ( متوفّاى سال 1304 هجرى ) بوده و پس از آن شيخ عبدالرحمن بن عبداللَّه عهدهدار پردهدارى كعبه گرديد . او تا سال 1311 ه . متولّى بود ليكن در اين سال به علت درگيريهايى كه ميان امير مكه ، شريف عون الرفيقبن محمدبن عبدالمعينبن عون و والى ولايت حجاز - كه در آن دوران عثمان نورى پاشا بود - به وجود آمد ، پردهدار كعبه شيخ عبدالرحمن شيبى وارد نزاع شد و به همراه ديگر بزرگان مكه همچون بزرگ خاندان علويان ، نيابت حرم و بزرگانى از اشراف در گروه عثمان نورى پاشا والى حجاز قرار گرفتند . در پايان والى حجاز به كمك همپيمانان خود ، مطلب را به حضور سلطان ممالك عثمانى و حجاز ؛ يعنى سلطان عبدالحميد خان فرزند عبدالمجيد خان عثمانى رسانيد . در اين هنگام ، با نفوذى كه شريف عون در باب عالى ( استانبول ) داشت ، حكم را به نفع خويش به دست آورد و به دستور سلطان ، والى معزول و كليهء همپيمانان او از حجاز تبعيد گشتند كه در اين ميان فقط به شيخ عبدالرحمان شيبى لطف گرديد و او را مجبور به تبعيد ننمودند بلكه در خارج از مكهء مكرمه در دهكدهء كوچكى بنام « الهدى » در دامنهء كوه كه در شرق مكه و در بين مكه و طائف ، كه اين كوه از سلسله جبال « السروات » به شمار مىآيد در فاصلهء سىو پنج مايلى مكه مسكن گزيد تا اينكه در سال 1320 ه . در گذشت و در همان محل دفن شد . او شخص شجاع و كريم و خير انديشى بود و از پردهدارانى بود كه رياست او را درك كردم و شخصيت اجتماعى او را خود ديدم . پس از عزل نامبرده ، پردهدارى را شيخ محمد صالح بن احمد بن محمد
التاريخ القويم لمكة وبيت الله الكريم ( كعبه و مسجد الحرام در گذر تاريخ ) ( فارسى ) — صفحة 133
مساهمون: هادى انصارى
ص١٣٣