يا معاويه تعجّب مينمائى از آنكه خالق البرايا ان شاء الله هر يك آن أئمّه را كه حضرت رسول مجتبى در موضع خم غدير و در مواطن كثير احتجاج به آن أعيان بر شما و بساير امّتان نموده فرمود كه آن امامان اثنا عشر هر يك بعد از ديگر بنصّ ايزد أكبر معيّن و مقرّرند ظاهر گردند نه پيغمبر ( ص ) أمر شما به طاعت ايشان و نهى از معصيت آن أعيان نمود ؟
و بعد از آن اخبار و اعلان فرمود كه أوّل أئمّهء اثنا عشر أمير المؤمنين حيدر ( ع ) ولىّ هر مؤمن و مؤمنه است كه بعد از وفات آن سرور وصىّ آن حضرت و خليفهء امّت است .
اى معاويه در تعيين أمير المؤمنين ( ع ) براى ولايت امّت از حضرت سيّد المرسلين بىشبهه بيقين صادر و معيّن گشته زيرا كه پيوسته نبىّ ربّ العالمين در وقت ارسال جيش و تعيين عسكر بواسطهء غزوات أهل كفر خليفه و سردار براى مسلمين مينمود چنانچه در هنگام كه حضرت سيّد الأنام تعيين لشكر براى غارت موته سردارى عسكر نصرت أثر بجعفر بن أبى طالب مقرّر داشت و فرمود كه : اگر جعفر مقتول گردد خلافت عسكر بزيد مقرّر است و اگر زيد نيز هلاك و شهيد شود پس عبد الله بن رواحه سردار عساكر منصور است ، لشكر يكسر حكم پيغمبر جليل القدر را پذيرفتند و از أمر او بيرون نرفتند .
هر گاه حضرت حبيب الله براى قليل از سپاه آن همه تأكيد كنند ، امّا هيچ گنجايش دارد كه در هنگام سفر آخرت اين امّت را چنين گذاشته بر ايشان تعيين خليفه بعد از وفات خود نكند ، عجب عجب بلكه كمال تعجّب است كه تعيين وصىّ و خليفه نكند و اين أمر و كار به استصواب و اختيار
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 82
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٨٢