امام الأنس و الجانّ روى بجانب من آورده گفت : اين دو كس را ميشناسى ؟
گفتم : يا بن رسول الله اين دو نفر از أهل بازار اين شهر و از گروه زيديّه بيرويّهاند گمان ايشان چنانست كه شمشير حضرت رسول الزّمان در پيش عبد الله بن الحسن است .
حضرت امام الهمام جعفر بن محمّد عليه السّلام فرمود كه : هر دو دروغ ميگويند كه لعنت خداى منّان بر ايشان باد .
و الله بخداى عالم قسم است كه عبد الله بن الحسن آن سيف را به هر دو چشم بلكه بيك چشم خود نيز نديده و پدرش هم مشاهده آن شمشير ننموده مگر آنكه در نزد جدّ بزرگوارم علىّ بن أبى طالب عليهم السّلام ديده باشد و اگر آن دو زيدى به اعتقاد خود صادق باشند از ايشان نشان مقبض و أثر و علامت مضرّت استعلام نمائيد يعنى از قبضه و مكان ضرب آن نشان پرسيد اگر شما را بحقايق صفت آن گاهى اعلام نمايند شما آن جماعت را صادق دانيد و الَّا فلا .
اى سعيد آن سيف رسول صلَّى الله عليه و آله و سلَّم و رايت آن حضرت و درع و لامت و جوشن و مغفر سر حضرت سيّد البريّه در نزد منست و اگر كسى دعوى كند كه درع آن صاحب الكوّاء و الورع در پيش آن كس است بايد كه نشان آن را بيان و عيان نمايد بدرستى كه رايت مغلَّبه حضرت رسول صلَّى الله عليه و آله و سلَّم و ألواح موسى و عصاى آن حضرت عليه و على نبيّنا السّلم و التّحيّه و خاتم سليمان بن داود ( ع ) و طشت كه با موسى كليم بود كه قربان بوسيلهء آن قبول حضرت مهيمن سبحان مىشد و آن آلت تجربه و امتحان بود با منست و آن اسم كه با حضرت رسول صلَّى الله عليه و آله و سلَّم بود كه چون آن را
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 382
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٣٨٢