عمرو گفت : من از مردمان چنان مىشنوم كه تمامى كافران در اين باب يكسانند .
امام ( ع ) فرمود كه : اين كلام واگذاريد و از أمثال اين مقال بگذريد اگر أصناف كفره ابا از قبول جزيه نمايند پس اسما با ايشان بعد از مقاتله ، و مجادله اگر مستظهر گرديد و غنايم بسيار از آن أهل انكار بتصرّف شما درآيد چگونه آن غنيمت را در ميان امّت صرف و قسمت خواهيد كرد ؟
عمرو گفت : أوّل اخراج خمس آن نمائيم و چهار خمس ديگر را بر آن جماعت كه با آن أهل ضلال قتال و جدال نمودند دهيم .
حضرت امام الأنام عليه الصّلوة و السّلام گفت : بر جميع آن جماعت كه ايشان مقاتله با أهل ضلال نمودند تقسيم خواهى كرد ؟
گفت : بلى حضرت امام جعفر الصّادق عليه السّلام فرمود : اى عمرو بدرستى كه اگر قسمت غنايم بدين نهج نمائى هر آينه تو مخالفت به حضرت نبىّ الرّحمه در فعل و در سيرت خواهى كرد و ميان من و ميان تو در اين باب فقهاء مدينه و مشايخ آن مكان حاضرند اگر مرا صادق ندانى بايد كه از ايشان سؤال حقايق آن كنى زيرا كه فقهاء و مشايخ مدينه در آن باب نزاع و اختلاف ندارند و نيز حضرت - رسول عزيز وهّاب در أيّام حيات آن رسالتمآب مصالحه با جماعت أعراب سكنهء باديه نموده مقرّر فرمود كه : آن حضرت ايشان را در مسكن و مآب و در ديار و موطن ايشان با أقوام و أصحاب ايشان بگذارد كه آن طايفه را از آن مكان مهاجرت به مكان ديگر نفرمايد و اگر جمعى از دشمنان قصد حضرت رسول آخر الزّمان نمايند چون حضرت نبىّ الرّحمه بواسطهء امداد و معاونت آن طايفه را
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 355
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٣٥٥