روايت است كه شخصى از حضرت امام النّاطق جعفر بن محمّد ( ع ) از تفسير قول خداى عزّ و جلّ در قصّهء ابراهيم ( ع ) نمود كه : * ( قالَ بَلْ فَعَلَه كَبِيرُهُمْ هذا فَسْئَلُوهُمْ إِنْ كانُوا يَنْطِقُونَ ) * .
حضرت امام جعفر صادق ( ع ) فرمود كه : كبير آن أصنام نكرد ، و خليل الرّحمن عليه السّلام دروغ نگفت .
آن مرد گفت : پس اين قول چگونه است ؟
امام عليه السّلام فرمود كه : ابراهيم ( ع ) بقوم گفت كه : از آن أصنام سؤال نمائيد اگر آنها را قدرت نطق و بيان باشد و ايشان بنطق و بيان درآيند پس آن فعل كسر أصنام از بزرگترين ايشان صادر و سانح گرديد و اگر ايشان قادر بنطق و بيان نباشند آن كار بزرگترين أصنام نخواهد بود و هيچ گونه فعل و عمل از آن مردودان يزد عزّ و جلّ صادر و مسجّل نگردد و آن جماعت بنطق و بيان درنيامدند يعنى أصنام ناطق نگشتند و حضرت ابراهيم عليه السّلام دروغ نگفت .
و نيز از حضرت امام الامّه أبى عبد الله عليه السّلام و التّحيّه از تفسير قول خداى عزّ و جلّ در سورهء يوسف عليه السّلام : * ( أَيَّتُهَا الْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسارِقُونَ ) * سؤال شد .
حضرت امام الهمام عليه السّلام فرمود كه : سرقت اخوان يوسف آن بود كه آن حضرت را از پدرش دزديدند .
آيا نمىبينيد كه در هنگام كه وكلاى حضرت يوسف عليه السّلام گفتند كه :
* ( أَيَّتُهَا الْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسارِقُونَ ) * .
برادران در جواب گفتند كه : * ( ما ذا تَفْقِدُونَ قالُوا نَفْقِدُ صُواعَ الْمَلِكِ ) * ، و
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 330
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٣٣٠