حضرت أبو عبد الله عليه السّلام فرمود كه : هر نوع كلام و سؤال كه خواهى بيان نماى .
ابن أبى العوجاء گفت : تا به چند شما اين در آستانه را بپاى خود كوبيد و پناه به اين حجر بريد و عبادت اين خانه مرفوع به خاك و آجر و هروله در ميان صفا و مروه بر مثال شتر منفّر مينمائيد هر كه در اين باب بفكر و تدبير از روى عقل مستقرّ كند ميداند كه اين فعل است كه مؤسّس آن حكيم صاحب نظر ، و داناى مخبر نيست .
يا أبا عبد الله كه سر اين مرد و سنام آن يعنى بزرگ اين جماعت و أعلم ايشانى و پدرت مؤسّس آنست زيرا كه قطعا اساس اين مهام از آباى عظام كرام شما است بيان نماى .
حضرت أبو عبد الله عليه السّلام فرمود : كسى را كه حضرت حقّ عزّ و علا او را ضالّ و گمراه گرداند و دل او را تاريك و دور از رحمت إله سازد أمر حقّ در نظر آن نالايق بغايت ناموافق نمايد و او أصلا استعداد اطاعت ايزد خالق ننمايد و شيطان ولىّ آن ناكس گردد و او را در مقام هلاكت وارد گرداند و او را مصدر خير نگرداند اين خانهايست كه حضرت خلَّاق العباد از تمامى بندگان طلب عبادت اين خانه نمود و ايشان را بطاعت خود - اختيار و امتحان در اتيان به آن مكان و تحريص بر تعظيم و زيارت اين مأمن عاليمكان فرمود و اين خانه را محل أنبياء رسول و قبله نمازگزارندگان ، و سعت رضوان و طريق مؤدّى بغفران حضرت مهيمن سبحان گردانيد زيرا كه اين بنيان منصوب بر استوار كمال مجتمع عظمت و جلال ايزد متعال است خالق فعّال خلق اين محلّ قبض و اقبال پيش از گسترانيدن زمين به دو
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 261
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٢٦١