بمنزلهء هرون در نزد موسى عليه السّلام باشى الَّا آنقدر هست كه بعد از من پيغمبر نخواهد بود .
يا على چون در مدينه اقامت نمائى أجر و ثواب تو در نزد حضرت ايزد وهّاب برابر آنست كه به قصد غزوهء تبوك برفاقت ما برآئى و بىريب و شبهت ترا در استقامت مدينهء طيّبه أجر آن جماعتست كه ايشان بطوع و رغبت و از روى يقين اطاعت سيّد المرسلين نمايند .
يا على عليه السّلام تو چون دوست دارى كه مشاهدهء جمال با كمال نبىّ ايزد متعال نمائى و در ساير أحوال نظر از سمت محمّد به هيچ حال بر ندارى بر خداى ذو الجلال بالغدوّ و الآصال واجب و لازم گردد كه پيك وحى جليل أمين الوحى جبرئيل ( ع ) را أمر كند كه در جميع منازل مسير ما به جانب تبوك زمينى كه ما بر آن سير مينمائيم ، و زمينى كه شما نيز به زير آن ساير ميگرديد تمامى آن زمين را مرفوع گرداند و پرده از ميان بردارد .
و بصر شما را تيز گرداند تا آنكه تو مشاهدهء جمال محمّد ( ص ) و نظر بر أحوال أصحاب آن برگزيدهء ايزد أحد در تمامى أحوال خود و أحوال ايشان خواهى نمود .
و انس رؤيت تو به حضرت محمّد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم و رؤيت أصحاب آن نبىّ الرّحمه فوت نخواهد شد و همين شما را مستغنى از مكاتبات و مراسلات ميگرداند و محتاج برسل و رسائل نميگرداند .
چون اما زين العابدين در آن مجلس و مقام كلام صدق التيام از لسان معجز نشان نبىّ الاكرام ( ص ) بانجام و انصرام رسانيد شخصى هم از آن محفل جنّت مثل بر پاى خاست و گفت :
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 243
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٢٤٣