حضرت امام محمّد باقر ( ع ) گفت : آن در وقت و زمانى بود كه آدم و حوّا و قابيل و هابيل در اين جهان بودند و به غير ايشان هيچ أحدى در اين عالم كون و فساد نبود پس قابيل هابيل را بقتل آورد و آن ربع خلقان در آن زمان بود .
طاوس گفت : راست گفتى .
آنگاه آن ولىّ الله گفت : يا طاوس ميدانى كه حضرت ربّ جليل به قابيل بعد از قتل هابيل چه كرد و بچه نوع عقوبت و عذاب او را معذّب و عقاب نمود ؟
طاوس گفت : نه يا أبا جعفر ( ع ) .
حضرت محمّد باقر ( ع ) فرمود كه : او را بآفتاب معلَّق آويختهاند تا او را به آب گرم پخته گرداند تا روز قيامت .
مرويست كه عمرو بن عبيد بواسطهء امتحان حضرت امام محمّد باقر ( ع ) به خدمت آن سرور حاضر شد و شروع در سؤال نموده فرمود كه فداى تو گردم معنى قول خداى تعالى :
* ( أَ وَلَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّماواتِ وَالأَرْضَ كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما ) * چيست ؟
و اين رتق و فتق كدام است ؟
حضرت أبو جعفر ( ع ) فرمود كه : آسمان بسته از باران و زمين را بنبات و غير آن بود حضرت كريم بىامتنان آسمان را مفتوق و مفتوح بباران و زمين را به نبات و أشجار مثمره و غير آن گردانيده .
عمرو بن عبيد را بعد از استماع اين كلام بهت تمام دست داده منقطع و ساكت گشته بنوعى كه أصلا قدرت اعتراض ديگر نداشته آن سرور را گذاشته