ذكردر بيان احتجاج حضرت امام زين العابدين ( ع ) بمحضر انام در علوم بسيار و بيان طرف از مواعظ بليغهء آن امام الأبرار
مردى از شهر بصره به خدمت حضرت علىّ بن الحسين ( ع ) گفت : يا على جدّت أمير المؤمنين علىّ بن أبى طالب عليه السّلام مؤمنان را بقتل مىرساند .
چون آن حضرت اين سخن شنيد چشم مبارك پر آب گردانيد بنوعى كه آب چشم در كفهاى ايشان پر گرديد آن را بر زمين ريخت و پس .
آنگاه گفت : يا أخا أهل البصره نه و الله بخداى عالم قسم است كه هرگز على عليه السّلام مؤمنى را بقتل نرسانيد و مسلمانى نيز از دست او مقتول نگرديد ليكن چون قوم مسلمان نمىشدند آن حضرت ايشان را به جبر با سلام در آوردى امّا ايشان به ظاهر اسلام و به باطن در كفر و ظلام بودند و كتمان كفر ميكردند تا وقت قدرت اظهار آن مينمودند و چون أنصار و أعوان در بر ابراز و اظهار كفر و غدر يافتند كفر مضمر كه در خاطر و ضماير مستتر داشته