مىباشد . و از براى اين « 1 » است كه مردم طلا و نقره را دوست مىدارند از اين راه كه وسيلهء مقصودها مىشوند ، همچنانكه مردى پادشاه را دوست مىدارد از براى آنكه از آن منتفع شود ، و خاصّان پادشاه را دوست مىدارد از براى آنكه مدح او را در نزد پادشاه بكنند و عنوانى نمايند كه به زودى كارسازىِ وى را بكند « 2 » ، پس اگر مقصود در آن چيزى كه وسيلهء « 3 » منشأ آن است فايدهء دنيوى باشد « 4 » از جملهء محبّت در راه خدا نخواهد بود و آن نيز منقسم مىشود به مذموم و مباح .
و امّا قسم سيُم آن است كه محبّت به چيزى داشته باشد و بِالذّات نباشد ، بلكه نظر به غير باشد و آن غير راجع به حَظهاى دنيوى نشود بلكه راجع به حَظهاى اخروى شود ، و اين نيز ظاهر است و خفايى ندارد . و اين مثل آن است كه شخصى استاد و « 5 » پير خود را دوست داشته باشد از براى آنكه وسيلهء تحصيل علم و نيكو كردن علمند و مقصود از علم و عمل نجات در آخرت است ، پس اين از جملهء محبّان از براى خدا خواهد بود . و همچنين كسى كه محبّت به شاگرد خود داشته باشد از براى آنكه علم را از وى فرا مىگيرد و به واسطهء آن به رتبهء « 6 » تعليم دادن مىرسد و ترقّى مىكند به درجهء تعظيم در عالم ارواح .
حضرت عيسى عليه السلام فرمودند : هركه بداند و عمل كند و تعليم نمايد او را در عالم ارواح عظيم مىنامند « 7 » .
و درجهء تعليم تمام نمىشود مگر به متعلّم ، پس در اين مقام متعلّم آلت تحصيل اين كمال است . و هرگاه آن را دوست داشته باشد از براى آنكه سينهء متعلّم مزرعهء
هامش
( 1 ) . اين /sآن .
( 2 ) . بكند /aبكنند .
( 3 ) .s+ و .
( 4 ) .s+ آن .
( 5 ) .a s- و .
( 6 ) . به رتبهء /s aمرتبهء .
( 7 ) . منية المريد : 121 .