و تعبير از اين نماز در قرآن مجيد به ذكر خدا شده و در ميان نمازها آن را « 1 » تخصيص به ذكر داده ، چنانچه فرموده :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا نُودِيَ لِلصَّلاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلى ذِكْرِ اللَّهِ وَ ذَرُوا الْبَيْعَ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ »
« 2 » يعنى اى « 3 » جماعت مؤمنان ! هرگاه در روز جمعه ندا شود به نماز بشتابيد به سوى ذكر خدا - كه نماز است - و خريدوفروش را واگذاريد كه از براى شما بهتر است اگر دانيد . و « 4 » در اين آيهء شريفه تنبيه و تأكيد بسيار واقع شده و كسى كه نصيبى از معانى دارد به آن آگاه مىشود . و از مهمترين رمزها تعبير از نماز به ذكر خدا كردن است ؛ زيرا كه در اين تنبيهى « 5 » است كه غرض اقصى از نماز ذكر خداست « 6 » در دل و « 7 » عظمت او را در دل « 8 » حاضر گردانيدن « 9 » .
و سرّ آنكه « 10 » نماز نهى از قبايح و منكرات مىكند اين و امثال اين است . و اين هنگامى تمام مىشود كه توجّه تمامى به خداى عزّ و جلّ نموده ، ملاحظه كند عظمت او را . و اين ذكر اكبر و ذكر كثير « 11 » است - چنانچه در بعضى از تفاسير مذكور است - چه جاى آنكه مطلق ذكر باشد .
پس البتّه واجب است كه اهتمام به اين نماز بورزد زياده از ساير نمازها و مهيّا و مستعدّ شود از براى لقاى خداى عزّ و جلّ و ايستادن در برابر او و بستن كمر در خدمت او و بهرهمند شدن
[ m . b 110 ]
به خطاب با وى بعد از آنى كه اتيان به مقدّمات نماز نموده وظايف آن روز را بجاى آورده باشى از « 12 » پاكيزه كردن بدن و استعمال بوى
هامش
( 1 ) .a- را .
( 2 ) . جمعه : 9 .
( 3 ) . اى /s aآن .
( 4 ) .s- و .
( 5 ) . تنبيهى /aتنبيه .
( 6 ) .a s+ كه .
( 7 ) .a- و .
( 8 ) .a- در دل .
( 9 ) . گردانيدن /s aگردان .
( 10 ) . آنكه /s aاينكه .
( 11 ) . كثير /sكبير .
( 12 ) . از /s aدر .