فصل [ در اينكه ظاهرترين موجودات خداى عزّ و جلّ است ]
بدان كه ظاهرترين موجودات و واضحترين آنها خداى عزّ و جلّ است و اين از براى آن است كه خداى عزّ و جلّ به ذات خود موجود است و غير خدا به خدا موجود است . در قرآن مجيد وارد شده : « اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ » « 3 » يعنى خداى عزّ و جلّ نور آسمانها و زمين است . و نور چيزى را مىگويند كه نظر به ذات ظاهر باشد و اظهار غير نمايد . و منشأ ادراك از ادراككننده و ادراك كرده شده وجود است و بَس . و هرچه را « 4 » ادراك كنى اوّلًا وجود او را ادراك مىكنى اگرچه شعور به اين نداشته باشى و از راه نهايت وضوح بر تو مخفى مىماند « 5 » . و تعجّب مكن كه « 6 » چيزى به سبب ظهور مخفى باشد زيرا كه چيزها به ضدّ ظاهر مىشود و هرچه وجود آن عامّ باشد و ضدّى نداشته باشد ادراك آن دشوار مىباشد ، پس اگر چيزها مختلف مىبودند و بعضى دلالت بر خدا مىكردند و بعضى نمىكردند به زودى فرق ميان آنها مىتوانست كرد ، امّا چون دلالت آنها بر خداى عزّ و جلّ بر يك نسق است كار دشوار شده .