خود نمىباشد و معرفت به هيچ چيز قوىتر از معرفت به خود نمىباشد . و از براى اين است كه معرفت به نفس كليد معرفت پروردگار است و « 1 » وجود هر كسى فرع وجود خداوندگار « 2 » و سايهء اوست ، پس محبّت نفس به محبّت خدا برمىگردد اگرچه صاحب محبّت شعور به اين « 3 » نداشته باشد .
و « 4 » امّا محبّت غير از براى حُسن و جمال و يا از براى نزديكى او به خدا و كمال آن « 5 » از آن جهت مىباشد كه جمال « 6 » نظر به ذات محبوب است خواه جمال ظاهر صورت و خواه جمال « 7 » باطن معنا باشد و همچنين كمال . و خدا نظر به ذات جميل و كامل است و هر صاحب ملاحتى حُسن او از جمال خداى عزّ و جلّ است و هر كاملى كمالش فرع كمال خداست ، پس هيچ كس غير « 8 » خدا را دوست نمىدارد . امّا اين محبّت پنهان است در تحت روهاى محبوبان و در زير پردهء سببها .
و همچنين سخن در محبّت غير از براى احسان زيرا كه احسان نيز نظر به ذات محبوب است خواه سرايت به صاحب محبّت كند يا نكند . و هيچ احسانى نمىباشد مگر از جانب خدا و هيچ احسان كنندهاى به غير خدا نمىباشد ؛ چرا كه خالق احسان و صاحبان احسان است و سببها و باعثها را او سبب و باعث گردانيده و هركه احسانى مىكند آن كس حسنهاى از حسنات قدرت و حسن فعال « 9 » اوست ، و قطرهاى از درياى كمال و افضال اوست .
و امّا محبّت غير از براى جنسيّت « 10 » از براى آن مىباشد كه جنس به جنس ميل
هامش
( 1 ) .s- و .
( 2 ) .a+ است .
( 3 ) . اين /aآن .
( 4 ) .a s- و .
( 5 ) . آن /s aاو .
( 6 ) . جمال /sكمال .
( 7 ) .s- ظاهر صورت و خواه جمال .
( 8 ) .s a+ از .
( 9 ) . فعال /aافعال .
( 10 ) . جنسيّت /aجنسى است !