و بعضى به « 1 » روزه داشتن مغرور شدهاند و بسيار است كه تمام سال روزه مىباشد امّا زبان را از غيبت و شكم را از حرام در وقت افطار باز نمىدارد و به خود گمان خير مىدارد .
و بعضى فريفتهء حجّ شدهاند و « 2 » به حجّ مىروند بدون آنكه از مظلمههاى مردم بيرون رفته باشند و بدون اداى دَينها و طلب زاد حلال ، و در اثناى راه نماز از وى فوت مىشود و از شستن جامه و بدن عاجز و متعرّض دَه يكى كه ظالمان مىگيرند مىشود . و اينها همه بعد از اين است كه حجّة الإسلام از وى ساقط مىباشد .
و بعضى مغرور به پيشنمازى مسجدى « 3 » يا اذان در آن مىشوند و اگر ديگرى امامت كند يا اذان بگويد در وقتى كه غايب باشد بسيار آشفته مىشود هرچند داند كه آن كس پرهيزكارتر و دانشمندتر باشد .
و بعضى آنند كه امر به خير مىنمايند « 4 » و خود را فراموش مىكنند « 5 » و هرگاه امر كند درشتى و طلب رياست و عزّت مىكند و « 6 » هرگاه مرتكب منكرى شد و كسى ردّ وى را بكند غضبناك مىشود و مىگويد : امر به معروف و نهى از منكر با من است ، پس تو چگونه انكار بر من مىكنى ؟ ! و غرضش در اين رياست و پيشوايى است .
و بعضى از مغرورين كسى است كه علوم « 7 » شرعيّه را دانسته و تعمّق در آنها نموده
[ m . a 66 ]
و مشغول آن گرديده ، امّا تجسّس افعال اعضا و « 8 » محافظت آنها را از معاصى و جبر كردن آنها را بر طاعتها مهمل مىگذارد ، يا آنكه تجسّس احوال قلب را مهمل مىگذارد « 9 » و « 10 » صفات مذمومه و خُلقهاى بد را از دل محو نمىسازد و به علم
هامش
( 1 ) .s- به .
( 2 ) .a s- و .
( 3 ) . مسجدى /s aمسجد .
( 4 ) . مىنمايند /sمىنمايد .
( 5 ) . مىكنند /a sمىكند .
( 6 ) .s a- و .
( 7 ) . علوم /s aاحكام .
( 8 ) .a- و .
( 9 ) .s- يا آنكه تجسّس . . . مىگذارد .
( 10 ) . و /aدر .