000 ابتدا به ايشان احسان نمود پس به بدترين عذابى آنها را هلاك كرد . در قرآن « 1 » وارد شده :
« وَ
« 2 »
مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ »
« 3 » .
« فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ »
« 4 » يعنى ايشان مكر كردند و خدا در برابرْ مكر « 5 » كرد و خدا بهترين مكركنندههاست ، و ايمن نمىباشد از مكر خدا مگر جماعت زيانكاران .
فصل [ در طوايف مغروران ]
بدان كه طوايف مغروران بسيارند و راههاى غرور ايشان مختلف ؛ بعضى كسانيند كه منكر را معروف مىدانند ، مانند كسى كه مسجدها « 6 » مىسازد و از مال حرام آنها را زينت مىكند .
و بعضى آنند كه تمييز نمىكنند ميان آنچه از براى خود يا از براى خدا مىكنند ، مثل واعظى كه غرض او مقبول عوامّ بودن و جاه داشتن باشد .
و بعضى آنند كه ترك مىكنند آنچه اهتمام به آن بيشتر است و مشغول به غير مهم مىشوند ، مانند كسى كه همّت او در نماز مقصور است بر وسواس در نيّت يا تصحيح مخارج حروف تا آنكه جماعت از وى فوت مىشود و اتيان در نماز خارج « 7 » وقت مىنمايد و مَع هذا حضور قلب در نماز نمىدارد و گمان مىبرد كه اگر تعبى در تصحيح نيّت يا اخراج حروف بكشد از مردم به اين كمال ممتاز خواهد شد .
و بعضى آنند كه به قرائت قرآن مغرور شده « 8 » و او را به سرعت مىخواند « 9 » و بسيار مىباشد ( كه در يك روز و يك شب يك مرتبه ختم قرآن مىكند و زبانش به قرائت جارى و دلش در وادى آرزوها متردّد مىباشد ) « 10 » .
هامش
( 1 ) .a+ مجيد .
( 2 ) .m- و .
( 3 ) . آل عمران : 54 .
( 4 ) . اعراف : 99 .
( 5 ) . مكر /s aمكرى .
( 6 ) .s a+ را .
( 7 ) . در نماز خارج /s aبه نماز در خارج .
( 8 ) . مغرور شده /aمغرورند .
( 9 ) . مىخواند /aمىخوانند .
( 10 ) . ميان پرانتز ازaافتاده است .