براى مردم ثواب او بر مردم خواهد بود . و هركه عملى از براى خدا بكند ثواب او بر خداست « 1 » .
و نيز آن حضرت در تفسير آيهء
« فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً »
« 2 »
-
« 3 » فرمودند كه : مردى عملى مىكند كه آن عمل ثواب مىدارد امّا آن مرد « 4 » در آن عمل طلب رضاى خدا نمىكند بلكه قصدش آن است كه مردم مدح او را بكنند و مىخواهد كه در مجالسْ آن عمل مذكور شود . و شرك در عبادت در آيهء مذكوره اين معنا دارد .
بعد از آن فرمودند : هيچ بندهاى نيست كه عملى را پنهانى بكند مگر آنكه بعد از ( مدّتى كه بگذرد خداى عزّ و جلّ خوبى او را ظاهر مىسازد . و هيچ بندهاى نيست كه عمل بدى را پنهانى بجاى آورد مگر آنكه بعد از ) « 5 » مدّتى بدى او را ظاهر مىگرداند « 6 » .
و نيز آن حضرت فرمودند كه « 7 » : چرا احدى از شما عمل خوب را ظاهر مىسازد و عمل بد را پنهان مىكند و بازگشتى به خود نمىكند كه بداند اين چنين كارى فايده ندارد و حال آنكه خداى عزّ و جلّ فرموده :
« بَلِ الْإِنْسانُ عَلى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ »
« 8 » يعنى بلكه آدمى بر نفسِ خود صاحب بصيرت است و بر عملهاى خود بيناست . بعد از آن فرمودند : به درستى كه هرگاه باطن آدمى خوب باشد ظاهرش تقويت مىيابد « 9 » .
هامش
( 1 ) . الكافي 2 : 293 ح 3 . و با كمى تفاوت در علل الشرائع 2 : 560 ح 4 .
( 2 ) . كهف : 110 .
( 3 ) . ترجمهء آيه درa sالبته در غير مكان خودش اينگونه بيامده است : « يعنى هركه اميدوارى به شرف ملاقات خداى عزّ و جلّ در قيامت داشته باشد بايد كه عمل صالح بكند و كسى را در عبادتْ شريك خدا نسازد » .
( 4 ) . مرد /aمردى كه .
( 5 ) . ميان پرانتز ازaافتاده است .
( 6 ) . الكافي 2 : 293 ح 4 . و برخى از آن در منية المريد : 318 .
( 7 ) .a s- كه .
( 8 ) . قيامت : 14 .
( 9 ) . الكافي 2 : 295 ح 11 . أمالي المفيد : 214 ح 6 . مجمع البيان 10 : 195 . مشكاة الأنوار : 553 .