صباح تا به شام ؛ اگر توبه كرد بر او گناهى نوشته نمىشود « 1 » .
و از حضرت امام جعفر « 2 » صادق سلام اللَّه عليه « 3 » پرسيدند از مردى كه : گناهى از او صادر شود « 4 » در حالت غضب ، آيا خداى تعالى او را مؤاخذه مىنمايد « 5 » ؟ ( فرمودند :
خداى عزّ و جلّ كريمتر است از آنكه كار را بر بندهاش دشوار سازد و تنگ گيرد بر او چيزى را كه اختيار نداشته باشد « 6 » .
و نيز از آن حضرت مروى است كه : هيچ مؤمنى نيست مگر آنكه از براى او گناهى مىباشد كه مدّتى ترك او را مىكند و بعد از آن قصد آن « 7 » گناه مىكند . و اين معنا دارد آيهء كريمه « 8 » كه در كلام مجيد نازل شده :
« إِلَّا اللَّمَمَ »
« 9 » . بعد از آن فرمودند كه : لَمم آن است كه مردى قصد گناه مىكند و توبه مىنمايد ، پس خداى تعالى او را مؤاخذه نمىكند « 10 » ) « 11 » .
و حضرت امام موسى كاظم عليه السلام فرمودند : به تحقيق كه قوّت داده خداى عزّ و جلّ مؤمن را به فرشتهاى كه حاضر
[ m . b 29 ]
مىشود در نزد او هر وقتى كه كار خوبى مىكند و پرهيزكار مىباشد و غايب مىشود هر وقتى كه گناه مىكند و ستمكار مىگردد . و آن فرشته نشاط مىكند از راه خوشحالى هرگاه « 12 » عمل خوبى مىكند و به كنارى مىخزد از غمگينى هرگاه عمل بدى مىكند ، پس پاس نعمت حقّ « 13 » را بداريد
هامش
( 1 ) . الكافي 2 : 437 ح 1 .
( 2 ) .s a- امام جعفر .
( 3 ) . سلام اللَّه عليه /s aعليه السلام .
( 4 ) .a+ و .
( 5 ) . مىنمايد /aنمىكند .
( 6 ) . الكافي 8 : 254 ح 360 .
( 7 ) .m- قصد آن .
( 8 ) .s- كريمه .
( 9 ) . نجم : 32 .
( 10 ) . الكافي 2 : 442 ح 3 .
( 11 ) . ميان پرانتز ازaافتاده است .
( 12 ) .s a+ كه .
( 13 ) . حقّ /aخود .