( 11 ) نسخ در آيه اتيان فاحشه
« وَاللَّاتِى يَأْتِينَ الْفَاحِشَهءَ مِن نِسَائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَهءً مِنكُمْ فَإِن شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِى الْبُيُوتِ حَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا * وَاللَّذَانِ يَأْتِيَانِهَا مِنْكُمْ فَآذُوهُمَا فَإِن تَابَا وَأَصْلَحَا فَأَعْرِضُوا عَنْهُمَا إِنَّ اللّهَ كَانَ تَوَّاباً رَحِيماً » . ( 4 / 16 - 15 )
« و كسانى كه از زنان شما كه مرتكب زنا شوند ، چهار نفر از مسلمانان را به عنوان شاهد بر آنها بطلبيد ، اگر گواهى دادند ، آنان ( زنان ) را در خانهها ( ى خود ) نگاهداريد تا مرگشان فرا رسد يا خدا راهى براى آنان قرار دهد ، و مردانى را كه چنين عملى مرتكب گردند ، شكنجه بدهيد ، اگر توبه كردند و اصلاح شدند ، از آنان صرفنظر كنيد ، زيرا خداوند توبهپذير و مهربان است . »
عدهاى از مفسرين مانند عكرمه و عباد بن صامت - بنا به نقل حسن از « رقاشى » - در اين آى به نسخ معتقدند و مىگويند كه : آى اول با آيه دوم و آيه دوم نيز با يك حكم ديگر نسخ شده است و آن حكم اينكه : اگر مردان و زنان ازدواج نكرده زنا كنند ، صد تازيانه بر پيكر آنان بايد زد و به مدت يك سال نيز تبعيدشان نمود ، مردان و زنان ازدواج كرده را نيز بايد صد تازيانه زد آن گاه سنگسارشان نمود تا بميرند .