ى
عنى اين آيه تكليف گروهى را بيان مىكند كه روزه از آُنان ساقط است و آيهء صوم ، تكليف دو گروه ديگرى را كه روزه ماه رمضان و يا لااقل قضاى آن بر آنان واجب باشد ، بيان مىكند ، پس اين دو آيه از نظر حكم و موضوع از هم جدا هستند و تنافى در ميانشان نيست تا يكى ناسخ ديگرى باشد .
آنچه تا به حال گفتيم مبتنى بر قرائت معروف بود و اما بنا به قرائت ابن عبّاس عايشه ، عكرمه و ابن مسيب كه « يطيقون » را به صيغهء مجهول از باب تفعيل « يُطَوَّقون » خواندهاند « 1 » مسئله خيلى روشن تر از اينها است .
آرى بنا به قول « مالك » و « ربيعه » كه مىگويند : اگر پيرمردها و پيرزنها روز خود را بخورند ، چيزى بر آنان واجب نيست ، « 2 » حكم آيه نسخ شده ، ولى نظريه شخصى آنان براى ما حجيت و اعتبار ندارد و مأموريم بر آنچه از آى شريفه استفاده مىشود ، عمل كنيم نه بر آنچه اين و آن مىگويند .
هامش
( 1 ) . احكام القرآن ، جصاص 177
( 2 ) . الناسخ و المنسوخ ، نحاس 23 .