اين روايت را ترمذى در صحيح خود آورده است . « 1 »
بيهقى از ابن عمر نقل مىكند كه وى نماز را با « تكبير » ، سپس با بسم الله شروع مىنمود ، تا پايان سورهء حمد را مىخواند . بعد از سورهء حمد « بسم الله » مىگفت و اين عمل را چنين توجيه و مدلل مىكرد كه اگر خواندن « بسم الله » لازم نبود ، در قرآن نوشته نمىشد .
اينها چند نمونه از روايتهاى اين فصل است و غير از آنها روايات ديگرى نيز در اين مورد وجود دارد كه براى اطلاع بيشتر ، به سنن بيهقى مراجعه فرماييد . « 2 » و در كنز العمال آمده است كه ثعلبى نقل مىكند : على ( عليه السلام ) هر سورهاى را كه در نماز تلاوت مىنمود ، با « بسم الله » شروع مىكرد و مىگفت : هر كس اين آيه را نخواند ، از سوره كاسته است و باز مىفرمود : آيه « بسم الله » مكمل « سبع مثانى » است ، يعنى با آيه « بسم الله » آيات هفتگانهء سورهء حمد كامل و « سبع مثانى » ناميده مىشود . « 3 »
هامش
( 1 ) . 2 / 44
( 2 ) . سنن بيهقى 2 / 47 - 43
( 3 ) . كنزالعمال 2 / 375 و 190