پاورقى شمارهء ( 3 )
افتراى رازى بر شيعه
از كسانى كه در عقائد شيعه بدون علم و تحقيق قضاوت نمودهاند ، يكى هم فخر رازى است زيرا وى در تفسير آيه شريفه « يمحو الله ما يشاء و يثبت . . . » مىگويد : رافضىها ( شيعه ) ، « بدا » را دربارهء خدا روا مىدارند و بدا هم بدين معناست كه علم خداوند به چيزى تعلق بگيرد ولى خلاف آن به وقوع پيوندد .
منظور رازى از اين سخن آن است كه به نظر وى شيعه با پذيرفتن مسئله بدا نسبت جهل به خدا مىدهد .
پروردگارا ! گواهى كه آنچه رازى دربارهء شيعه مىگويد ، افترايى بيش نيست ! !
همان « رازى » كه اين تهمت ناروا را به شيعه مىبندد ، در كتاب « محصل » سخنى از سليمان ابن جرير مىآورد كه از
بيان آن شرم دارم و براى من زيبنده نيست كه آن را در اين جا بنگارم و صفحات كتاب را با اينگونه سخنان زشت ، سياه كنم .
رازى اين سخن را بعد از سخنان ديگرى آورده است كه آن هم در زشتى و قباحت به اين سخن شباهت دارد ، سخنى است كه بعضى از مسيحيان آن را دربارهء رسول الله به زبان راندهاند . چه بزرگ سخنى كه از دهانشان در مىآيد ! ستمكاران به زودى خواهند دانست كه در چه جايگاه بد و خطرناكى قرار خواهند گرفت ! !