3 - عدهاى مىگويند : چون سجده براى آدم به فرمان خدا بود ، پس انجام دادن آن براى خدا و به خاطر اطاعت و فرمان از خدا بوده است ، اين است كه آن سجده در واقع جز سجده بر ذات مقدس پروردگار چيز ديگرى نمىتواند باشد .
توضيح اينكه : سجده غايت و نهايت خضوع و تذلّل و آخرين مرحله اظهار عبوديت و بندگى است ، از اينجا است كه خداوند سجده را به ذات اقدس خود اختصاص داده و بر بندگانش اجازه سجده به ديگران را صادر نكرده است گر چه اين سجده به قصد عبوديت و بندگى انجام نگيرد ولى سجده كردن براى غير خدا اگر به فرمان خداوند باشد ، چنين سجدهاى همان پرستش و اطاعت خدا و تقرب جويى به پيشگاه او است زيرا اين سجده نيز به خاطر اجراى امر پروردگار و به عنوان فرمانبردارى در برابر حكم و دستور ذات اقدس او انجام مىگيرد .
از اين جا است كه مجازات افراد متمرد از چنين فرمان ، صحيح و روا است و بهانه و اعتذار شخص متمرد مسموع نيست كه بگويد اين سجده تذلل و خضوع در برابر مخلوق است و خضوع در برابر غير خدا هم جايز نيست . « 1 »
به عقيدهء ما اين نظريه بهترين و كاملترين نظريات در اين مورد است زيرا بنده بايد فرمانبردار مولا و سرور خويش باشد و طبق دستور و به دلخواه وى عمل كند و در هيچ مورد براى خود استقلال قائل نشود كه مثلًا « در برابر فلان شخص خضوع و اظهار كوچكى كن ! » او بايد از اين فرمان اطاعت و دستور وى را اجرا نمايد و در برابر شخص مورد نظر مولى ، تذلل و اظهار كوچكى كند ولى اين خضوع و اين اظهار كوچكى و تذلل در برابر خود مولا است زيرا به فرمان او به خاطر عظمت و مولويت وى انجام گرفته است . « 2 »
هامش
( 1 ) . به پاورقى ( 15 ) در بخش تعليقات مراجعه فرماييد و با نظر بعضى مكاشفهگران در اين مورد آ شنا شويد !
( 2 ) . براى توضيح بيشتر به پاورقى ( 16 ) در بخش تعليقات مراجعه فرماييد !