و معلوم شده است . « 1 »
2 - عياشى از ابن سنان نقل مىكند كه امام صادق ( عليه السلام ) فرمود : خداوند آنچه را كه بخواهد مقدم مىدارد و آنچه را كه بخواهد به تأخير مىاندازد و هر چه را كه اراده كند ، از لوح تقديرات مىزدايد و آنچه را كه مشيتش تعلق گيرد ، ثابت مىدارد و در پيش او است نسخهء اصلى كتاب .
امام ( عليه السلام ) افزود : بنابراين ، هر آنچه خدا اراده كند ، پيش از وقوع ، در علم او حاضر است . بدا و تغيير در چيزى به وقوع نمىپيوندد مگر اينكه قبلًا از علم خدا بگذرد و براى او از روى جهل ، بدا حاصل نمىشود . « 2 »
3 - عياشى از عمار بن موسى چنين آورده است كه از امام صادق ( عليه السلام ) دربارهء آيهء شريفهء « يمحوا الله . . . » سؤال گرديد ، امام ( عليه السلام ) در جواب فرمود : در اين مورد دو كتاب وجود دارد ، كتابى كه نوشتههاى آن قابل تغيير و قابل محو و اثبات است . خداوند آنچه را كه بخواهد ، از آن كتاب مىزدايد و آنچه را كه بخواهد تثبيت مىكند .
بر طرف شدن قضا و سرنوشت از همان كتاب اوّل كه « كتاب محو و اثبات » ناميده مىشود ، بگذرد و در كتاب ديگرى به نام « كتاب محفوظ » و يا « ام الكتاب » ضبط و ثبت گردد ، قابل تغيير نمىباشد و دعا در آن مؤثر نخواهد بود و كوچكترين سودى در تغيير آن نخواهد داشت . « 3 »
4 - شيخ طوسى ( رحمه الله عليه ) در كتاب « غيبت » از بزنطى از حضرت رضا ( عليه السلام ) نقل مىكند كه حضرت زين العابدين ( عليه السلام ) ، امام على بن ابى طالب ( عليه السلام ) ، امام باقر ( عليه السلام ) ، و حضرت صادق ( عليه السلام )
هامش
( 1 ) . نقل از بحار الانوار ، باب بدا و نسخ ، 2 / 136
( 2 ) . نقل از بحار الانوار ، باب بدا و نسخ ، 2 / 139
( 3 ) . نقل از بحار الانوار ، باب بدا و نسخ ، 2 / 139 .