( 26 ) نسخ در آيهء تخلف از جنگ
« مَا كَانَ لْأَهْلِ الْمَدِينَهءِ وَ مَنْ حَوْلَهُم مِنَ الْأَعْرَابِ أَن يَتَخَلَّفُوا عَن رَسُولِ اللّهِ وَ لَا يَرْغَبُوا بِأَنْفُسِهِمْ عَن نَفْسِهِ » . ( سورهء توبه / 120 )
« سزاوار نيست كه اهل مدينه و باديهنشينانى كه اطراف آنها هستند ، از رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) تخلف جويند و براى حفظ جانشان از جان او چشم بپوشند . »
از ابن زيد : نقل گرديده است كه مىگويد : اين آيه نيز با همان آيهء « وَ ما كانَ الْمُؤمِنُونَ . . . » نسخ شده است « 1 » ، زيرا در آيهء مورد بحث خلف از جنگبه طور كلى مورد نكوهش قرار گرفته و ممنوع گرديده است ، ولى در آيهء دوم اجازه داده شده است كه تنها عدهاى در جنگ شركت كنند و عموميت و كليت مفهوم آيهء نسخ شده است .
مؤلف : ولى حقيقت اين است كه اين آيه نسخ نگرديده است زيرا آيهء دوم كه به پندار طرفداران نسخ ، ناسخ اين آيه مىباشد ، خود دليل بر عدم نسخ و روشن
هامش
( 1 ) . الناسخ و المنسوخ ، نحاس 170 ، و قرطبى در تفسير خود 8 / 392 نظريهء نسخ در اين آيه را به مجاهد نيز نسبت داده است .