از حضرت ولىّ ربّ العالمين امير المؤمنين عليه السلام مروى و منقولست :
كه آن حضرت روزى در حضور جماعت يهود گفت كه : شما چند فرقه شديد يهود گفت :
بر فلان و فلان فرقه و تعداد فرق نمود حضرت ولى ايزد بارى گفت :
دروغ ميگويى و فرق شما ازين بيشتر است پس از آن روى مبارك به معشر محضر آورده فرمود :
كه و الله كه اگر براى من مسند افاده بگسترانيد هر آينه من حكم ميكنم ميان اهل توراة بتوراة ايشان و ميان اهل انجيل بانجيل آن طايفه و اهل زبور بزبور آن جماعت و اهل قرآن به قرآن ايشان يهود عاقبت نامحمود متفرّق هفتاد و يك فرقه شدند هفتاد فرقه ء ايشان در نار و يك فرقه ء در جنّتاند يعنى ناجى و رستگارند و فرقه ء ناجيه ايشان آن طايفه اند كه تابع يوشع بن نون عليه السلام وصى موسى عليه السلام گشتند ، و نصارى بر هفتاد و دو فرقه شدند هفتاد و يك فرقه در نارند و يك فرقه ء آن طايفه ناجى و رستگار است و طايفه ء ناجيه ء ايشان آن جماعتاند كه تابع شمعون الصفا وصى عيسى عليه السلام شدند ، و اين امت متفرق به هفتاد و سه فرقه شوند هفتاد و دو فرقه در نارند و يك فرقه ء اين جماعت در جنّت و رستگارند و طايفه ء ناجيه ء اين جماعت آن كسانند كه تابع اين وصىّ محمد عليه الصلاة و السلام گردند و دست مبارك بر سينه خود گذاشت پس آنگاه حضرت ولى الله فرمود :
كه سيزده فرقه از جمله اين هفتاد و سه فرقه در مودت و محبّت من
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 503
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٥٠٣