مصنف كتاب ابو على الطبرسى در تفسير جوامع الجامع از مصنفات خود مىفرمايد كه مقام محمود عبارت از مقام شفاعت است و آن مقامى است كه انبياء و پيغمبران و ساير خلائق از اولين و آخرين در آن مكان حاضر گردند در آن روز لواء حمد و شفاعت از حضرت ربّ العزت به او عنايت گردد و هر چه نبى ( ص ) سؤال از حضرت قادر متعال نمايد يا شفاعت خطيئت امت فرمايد بىشبهه و يقين حضرت ارحم الراحمين شفاعت آن سيد المرسلين در حق جميع مخلوقين قبول نمايد و چون روز قيامت قايم گردد در آن محل حضرت عز و جلّ آن خاتم الرسل را بر روى عرش اعظم متمكَّن گرداند و بىشائبه گمان اين رتبه ء ايشان بمراتب افضل و ازيد از مرتبه ء حضرت سليمان عليه السّلام است يهودى گفت : يا على حضرت فالق الأصباح تسخير رياح از براى سليمان ( ع ) نمود كه در غدو و رواح در بلاد ساير بود چنانچه در اول صباح در شهرى بودى و در وقت ظهر در شهر ديگر و در وقت عصر در شهر آخر متمكن و مستقر گشتى ، فلا اقل از شهر تا شهر ديگر مسافت مدّت يك ماه راه كمتر نبود در بعضى از تفاسير به نظر مترجم حقير در تفسير آيه جلالت پايه * ( وَرَواحُها شَهْرٌ ) * الخ از روايت وهب بن منبه رسيد كه سليمان على نبيّنا و عليه السّلام كشتيى ترتيب نمود كه آن را هزار ركن بود و در هر ركنى هزار خانه و در هر خانه وسعت و استقرار هزار عسكر ايشان از آدميان و جنيان بيشتر بود و چون آن نبىّ حضرت بيچون را اراده سير و سفر در ضمير مستقر گشتى حكم فرمودى تا طوائف تبعه آن رسول عاليشان هر يك به مكان و محل كه مستقر و مسكن ايشان بودى
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 362
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٣٦٢