روايت كرد يحيى بن عبد الله بن الحسن از پدرش عبد الله بن الحسن ( ع ) كه : حضرت امير المؤمنين ( ع ) بعد از دخول بصره و انقضاى ايام چند روزى در محضر مردم شروع در خطبه نمود ، شخصى از ميان مردم بر خاست و گفت :
يا امير المؤمنين ، مرا خبر ده از اهل جماعت و اهل فرقه و اهل بدعت و اهل سنت ؟
امير المؤمنين ( ع ) فرمود : ويحك ، چون سؤال نمودى جواب بشنو و بفهم از من و ترا روا نيست كه بعد از من از كسى ديگر سؤال نمائى :
اما اهل جماعت من و متابعان منند و مخالفان من هر چند كم باشند و اين جماعت بر حقاند بنا بر اطاعت امر خداى عز و جل و متابعت حكم حضرت خاتم الرسل .
و اهل فرقه : مخالفان منند و مخالفان متابعان من ، هر چند بسيار باشند .
و اما اهل سنت : آن جماعتاند كه متمسك گردند به آنچه خداى تعالى و رسول مجتبى آن را سنت براى ايشان گردانيد .
و اما اهل بدعت : عبارت از مخالفان امر خداى منان و قرآن كه لازم الاذعان است ، و همچنين رسول آخر الزماناند ، كه براى ناموس و هوا و هوس خود عمل نمايند اگر چه بسيار باشند و يك فوج اول آن جماعت گذشتند ، و فوج بسيار باقىاند كه بعد از اين بروزگار ظاهر و آشكار گردند بر حضرت ارحم الراحمين است كه قبض و استيصال آن جهال ضال از روى زمين نمايد در
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 201
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٢٠١