و خاك را از سر خود مىتكاند و آنها را يارى مىكند ، و صورتهاى آنان چون ستارهء درخشنده ميدرخشد ، آنگاه آن دابّه والى زمين خواهد شد ، هيچ طالبى آن را درك نميكند و هيچ شخص فرارى آن را عاجز نتوان كرد حتى اينكه اگر شخصى از دست او فرار كند و به نماز پناه ببرد او را تعقيب كرده ميگويد : اى فلان الآن نماز ميخوانى ! ؟ همين كه آن شخص صورت خود را متوجه او مىكند داغ و علامتى در صورتش ميگذارد و ميرود ، و مردم در خانههاى خود مجاور ميشوند و در موقع مسافرت با رفيق به سفر ميروند و در اموال ، مشترك خواهند شد و كافر از مؤمن تشخيص داده مىشود حتى اينكه كافر بمؤمن ميگويد : حق مرا بپرداز و مؤمن بكافر ميگويد :
حق مرا ادا كن .
( باب دويست و هفتم : ) حذيفة بن يمان گويد : دابّه داراى سه خروج است :
اول : خروج در بعضى از بيابانها و پس از آن مكث خواهند نمود .
دوم : در بعضى از قريهها حتى اينكه ( نام آن را ) ذكر ميكنند و پادشاهان در آن قريهها خونها ميريزند ، آنگاه متوقف خواهد شد .
سوم : آن موقعى كه نزد بزرگترين مساجد - گمان كرديم كه ميخواهد نام مسجد الحرام را ببرد ولى نام آن را نبرد - باشند به قصد زمين حركت خواهد نمود و مردم فرارى ميشوند جز يك عدهاى از مسلمين كه ميگويند : چيزى ما را از امر خدا نجات نميدهد ، آنگاه آن دابّه خروج مينمايد و صورت مسلمين چون ستارهء درخشنده خواهد شد بعدا آن دابّه حركت مىكند و هيچ طالبى آن را درك نميكند و هيچ
التشريف بالمنن في التعريف بالفتن ( الملاحم والفتن في ظهور الغائب المنتظر ( ع ) ) ( فتنه و آشوبهاى آخر الزمان ) ( فارسى ) — صفحة 88
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٨٨