وَ لَوْ تَرى إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ وَ أُخِذُوا مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ
« 1 » و مردى از لشكر براى طلب ناقهء خود خارج مىشود وقتى كه بر مىگردد احدى از آنها را نيافته و حس نميكند و آن ، كسى است كه خبر آنها را بمردم خواهد داد .
( باب صد و شصت و ششم : ) ابن مسعود ميگويد : لشكرى بسوى مدينه فرستاده مىشود كه زمين آنها را بين حمار و مر فرو مىبرد و نفس زكيه كشته خواهد شد . و حديث آن لشكرى را كه به مدينه ميرود و زمين آنها را فرو مىبرد ذكر كرد .
كعب ميگويد : لشكر دوازده هزار نفرى بسوى مدينه متوجه ميشوند و در بيداء زمين آنها را فرو ميبرد .
[ بيانى از سيد بن طاوس ]
( فصل ) سيد بن طاوس مىگويد : از اخبار اين طور بدست مىآيد كه زمين آن لشكرى را كه به طرف مكه ميفرستند فرو مىبرد و بعيد نيست كه بسوى مكه و مدينه لشكر بفرستند .
و در حديثى است : آن منادى كه در بيداء ندا مىكند زمين آنها را فرو برد خدا است . و در بعضى از روايات است كه جبرئيل عليه السّلام خواهد بود .
( فصل ) ياقوت حموى در معجم البلدان مىگويد : بيداء اسم زمين نرمى
هامش
( 1 ) - سورهء مباركهء « سبا » آيهء « 50 » يعنى اگر به بينى آن موقعى را كه ميترسند و راه فرار ندارند و از امكان نزديكى گرفته خواهند شد - مترجم