تو همان كسى هستى كه تسليم او خواهى شد و ناچارى كه تابع او باشى تا موقعى كه بميرى و يكى از اصحاب آن حضرت بر جنازهء تو نماز بخواند .
و اما آنهائى كه به سرانديب و سمندار سكنا ميكنند چهار نفر از اهل فارسند كه به جهت تجارت مسافرت ميكنند و در سرانديب و سمندار اقامت ميكنند تا اينكه صوت معهود را بشنوند و به طرف مكّه حركت نمايند .
و اما آن كسى كه در سلاهط از مركب خود ( افتاده ) مفقود مىشود : او مردى است از اهل يهوديهء اصفهان كه از سلاهط به قصد ايله خارج مىشود و در آن بينى كه شبانه در دريا حركت مىكند صدائى ميشنود و از كشتى در زمينى پياده مىشود كه از آهن سفتتر و از ابريشم ( برّاقتر يا نرمتر ؟ ) آنگاه اهل مكه ندا ميكنند سوار شويد كه اين صاحب و سرور شما است ، و آن مرد بر مىگردد و ميگويد :
براى من مانعى نيست زيرا كه اين گروه تماما در مكه هستند و يكى از آنها تخلف نخواهد كرد . امام صادق عليه السّلام فرمود : موقعى كه قائم قيام كرد اين گروه متولى و حكام زمين خواهند بود .
[ از اصول شيعه ]
( فصل سى و سوم : ) منصور بن حازم ميگويد : از امام جعفر صادق عليه السّلام راجع به حظيرهاى « 1 » كه بين دو خانه است سؤال شد ، گمان كرد كه على عليه السّلام براى صاحب آن خانهاى كه از طرف قماط است قضاوت كرد .
هامش
( 1 ) حظيره : مكانى است كه چهارپايان را جا ميدهند - قماط : چادر قداق و بند آن - اقرب الموارد