[ پيشگوئيهاى امير المؤمنين عليه السلام ]
( فصل دوم : ) محمّد بن حسين مرزبانى در مجموع « 1 » خود از يسير بن حرث نقل مىكند كه گفت : على بن ابى طالب عليه السّلام را در خواب ديدم كه به من فرمود : تو در بارهء من حرفى ميزنى كه شايد خدا براى آن به من نفعى بدهد ، بعد از آن فرمود : چقدر نيكو است كه اغنياء به فقراء توجهى بكنند و از آن بهتر اينست كه فقراء در مقابل اغنياء خود را غنى معرفى كنند و به خدا اميدوار باشند .
راوى گويد : گفتم : يا على بيش از اين مرا موعظه كن ديدم نزديك من آمد و شعرى فرمود :
قد كنت ميتا فصرت حيا * و عن قليل تصير ميتا
عز بدار الفناء بيتا * فابن بدار البقاء بيتا
يعنى تو مرده بودى و بعد از آن زنده شدى و عنقريب خواهى مرد خانهاى را از اين دار فانى كم كن و براى دار باقى بنا كن .
نيز از صادق آل محمّد صلى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه بشيعيان خود فرمود : چگونه خواهيد بود در يك مقدارى از زمان كه امام خود را نميبينيد و قدمهاى بنى عبد المطلب نظير دندههاى شانه راست و مساوى خواهند بود ، در آن موقع كه شما اين طور شديد خدا ستارهء شما را نمايان خواهد كرد ، شما هم خدا را حمد و شكر كنيد .
نيز آن حضرت فرمود : موقعى كه علم از پشت شما بلند شد منتظر
هامش
( 1 ) مترجم گويد : چون بخش چهارم اين كتاب از مجموع فوق الذكر نوشته شده لذا ما به جهت اختصار تا آخر اين بخش ، نام آن مجموع را حذف ميكنيم ولى مدارك ديگر را در اول هر فصل مينگاريم .