يك نوع سبز شدن نيكوئى ، آنگاه حسنى لشكر را تسليم آن حضرت نموده و خود در جلو لشكر قرار ميگيرد ، بعد از آن سر و صدائى در دمشق به پا مىشود كه ميگويند : اعراب و حجاز براى شما جمع شدهاند ، سفيانى به اصحاب خود گويد : اين گروه چه ميگويند ؟ در جوابش گويند : اينها اصحابى هستند ناتوان و غير فعّال و ما اصحابى هستيم با حيله و اسلحه تو با ما بيا تا بر آنها خروج كنيم .
احنف پرسيد يا امير المؤمنين سفيانى از چه گروهى است ؟ حضرت فرمود : از بنى اميه است و دائيهاى او كلب مىباشد ، نام او عنبسه بن مرة بن كليب بن سلمة بن عبد اللَّه بن عبد المقتدر بن عثمان بن معاوية بن ابى سفيان بن حرب بن امية بن عبد شمس است كه شرير ترين و ملعون ترين و ظالمترين خلق خدا است .
سفيانى با لشكر و مالهاى سوارى خود خروج مىكند و تعداد صد و هفتاد هزار نفر با او خواهند بود و در بحيرهء طبريه نزول ميكنند ، آنگاه مهدى عليه السّلام در حالى كه جبرئيل عليه السّلام در جلو او است بسوى سفيانى حركت مىكند و در شب راه ميروند و روز پنهان ميشوند و مردم هم از آن حضرت متابعت ميكنند تا اينكه در بحيرهء طبريه با سفيانى مصادف ميشوند و خدا بسفيانى غضب مىكند خلق خدا هم به جهت غضب خدا به او غضب ميكنند پرندهها آنها را با پر و بال خود سنگباران ميكنند و كوهها با سنگهاى خود و ملائكه با صداهاى خود آنها را مورد حمله قرار مىدهند ، ساعتى طول نميكشد كه خدا كليهء اصحاب سفيانى را هلاك مينمايد و غير از سفيانى كسى از آنها باقى نميماند ، آنگاه مهدى عليه السّلام او را گرفته در زير درختى كه شاخههاى آن به طرف بحيرهء طبريه متمايل است ذبح مىكند و شهر دمشق را تصرف مينمايد ، بعد از آن پادشاه روم با صد هزار صليب كه
التشريف بالمنن في التعريف بالفتن ( الملاحم والفتن في ظهور الغائب المنتظر ( ع ) ) ( فتنه و آشوبهاى آخر الزمان ) ( فارسى ) — صفحة 141
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص١٤١