معنى اين آيه چيست كه خدا مىفرمايد :
فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً
« 1 » لفظ كتاب در اين آيه به معناى نبوّت و لفظ حكمت به معناى سنّت و كلمهء ملك به معناى خلافت است و ما هم آل ابراهيم هستيم و امر خدا نسبت بما و آنها يكى است و سنت در بين ما و آنها جارى خواهد بود .
اما اينكه گفتى : حجت و دليل ما مردم را باشتباه مياندازد به خدا قسم دليلهاى ما از آفتاب روشنتر و از ماه نورانىتر است و تو هم ميدانى ولى تو از اين جهت از ما رو گردانى كه برادر و جد و عمو و دائى تو را كشتيم ، براى استخوان و ارواحى كه در هاويه وارد شدند گريه مكن و براى خونهائى كه شرك ، ريختن آنها را حلال كرده و اسلام آنها را ناچيز كرده غضب منما .
و اما اينكه مردم ما را ترك كردند اگر مردم بدور ما جمع ميشدند آنچه را كه از ما حرام ميكردند بيشتر از آن بود كه ما از آنها حرام كنيم ( يعنى آنها براى استفاده بدور ما جمع ميشدند ) و هر امرى كه محصول آن حاصل شود حقش ثابت و باطلش زائل مىشود .
اما اينكه گفتى : ما گمان ميكنيم سلطنت هاشمى و مهدى قائم داريم ، در قرآن معنى گمان شك است چنان كه خداى تعالى
هامش
( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء ( 75 ) يعنى : ما به آل ابراهيم كتاب و حكمت و سلطنت بزرگى عطا كرديم .