كرده كه گفت : هشتاد نفر از اهل بدر و دويست و پنجاه نفر از اهل بيعت شجره با على عليه السّلام بودند . و در روايت ديگر است كه اويس قرنى در روز صفين با علي عليه السّلام بود .
( باب شانزدهم : ) أبو سعيد خدرى ميگويد : در آن بينى كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله مشغول تقسيم ( غنيمت ؟ ) بود مردى از بنى تميم بلند شد و گفت : يا رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله در تقسيم كردن عدالت را مراعات كن آن بزرگوار در جوابش فرمود : واى بر تو اگر من عدالت را مراعات نكنم كه خواهد كرد ؟
عمر گفت يا رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله اجازه بده تا گردن اين منافق را بزنم ، فرمود : نه زيرا او را اصحابى است كه يكى از آنها نماز و روزهء خود را با نماز و روزهء آنها تحقير مىكند و نظير صيد تير خورده از دين خارج ميشوند . نظر به تير مىكند و چيزى نميبيند ، نگاه به آب دهان مىكند غير از سرگين و خون چيزى نميبيند ، در زمان فرقهاى از مردم خارج ميشوند و علامت آنها اين است كه در بين آنها مرد مجنونى است كه نصف يكى از دستهايش نظير پستان زن و نصف ديگر چون پاى انسان است .
أبو سعيد گويد : من اين مقاله را از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله شنيدم و موقعى كه على عليه السّلام با آنها قتال ميكرد من با او بودم و آن شخصى ( را كه پيغمبر فرموده بود ) آوردند آن شخص داراى همان صفاتى بود كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرموده بود .
[ علت صلح امام حسن عليه السلام با معاويه ]
( باب هفدهم : ) سفيان بن أبى ليلا ميگويد : وقتى كه امام حسن عليه السّلام از نزد