( باب ششم : ) ابن عباس ميگويد : رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله به دو قبر عبور كرد و فرمود :
صاحبان اين دو قبر در عذاب قليلى دچارند ، زيرا يكى از آنها سخن چين بود و ديگرى در موقع بول كردن ، در مكان خلوتى نميرفت ( نظير بعضى از مردم كه در وسط راهها و كوچه و خيابانها عورت خود را كشف كرده و بول ميكنند ) رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله شاخهء ترى را به دو نصف كرده يك نصف آن را در يكى از آن قبرها فرو كرد و نيم ديگرى را در قبر ديگرى داخل نمود پرسيدند يا رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله اين عمل را براى چه انجام دادى ؟ فرمود : شايد مادامى كه اين شاخهها خشگ نشده باشند باعث تخفيف عذاب آنها شود .
( باب هفتم : ) انس بن مالك ميگويد : ما ، در موقع دفن رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله حضور داشتيم ، ( گرد و غبار ) دستهاى خود را نگرفته بوديم كه همه قلبا منكر شديم .
( باب هشتم : ) زرّ بن حبيش گويد : از حضرت علي بن ابى طالب عليه السّلام شنيدم كه ميفرمود : من بودم كه ريشهء فتنه را كندم اگر من نبودم كسى با اهل جمل ، اهل صفين و اهل نهروان قتال نميكرد ( هر چه ميخواهيد ) از من به پرسيد قبل از آنكه مرا نيابيد ، قبل از آنكه بميرم يا كشته شوم ، شقى ترين امت ، محبوس نميشود تا اينكه ( محاسن مرا ) به خون خضاب نمايد ، قسم بخدائى كه حبّه را ميشكافد و جنبندگان را مىآفريند راجع بگروهى كه صد ( نفر ) را گمراه يا هدايت كند از من نمىپرسيد مگر اينكه شما را از
التشريف بالمنن في التعريف بالفتن ( الملاحم والفتن في ظهور الغائب المنتظر ( ع ) ) ( فتنه و آشوبهاى آخر الزمان ) ( فارسى ) — صفحة 94
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٩٤