11 - سخن پايانى
بىترديد در كار اغلب انسانها لغزش راه مىيابد ، بويژه در كار شخص كم تجربهاى چون نگارنده ؛ از اين رو اول اينكه : اگر در ترجمه لغزشى داشتهام - كه بىشك چنين است - از حضور اقدس امام صادق - عليه السّلام - معذرت مىخواهم . دوم اينكه : اميدوارم كه خوانندگان و محققان عزيز لغزشهايم را ياد آورند تا « بدانم » و - ان شاء اللَّه - در زمانهاى آينده به اصطلاح آورم .
خداوندا ! آينهء دل را به نور اخلاص روشنىبخش و زنگار شرك و دو بينى را از لوح دل ، پاك گردان و شاهراه سعادت و نجات را به اين بيچارگان بيابان حيرت و ضلالت بنما ، و ما را به اخلاق كريمانه متخلق فرما ، و از نفحات و جلوههاى خاص خود كه مختص اولياى درگاه است ما را نصيبى ده ، و لشكر شيطان و جهل را از مملكت قلوب ما خارج فرما ، و جنود علم و حكمت و رحمان به جاى آنها جايگزين كن ، و ما را با رحمت خود و خاصّان درگاهت از اين سراى درگذران ، و در وقت مرگ و بعد از آن با ما با رحمت خود رفتار فرما ، و عاقبت كار ما را با سعادت قرين كن .
به حق محمد و آله الطاهرين - صلوات اللَّه عليهم اجمعين . « 1 » نجفعلى ميرزايى قم - تابستان 1373 ربيع الاوّل 1415
هامش
( 1 ) بخشى از مناجاتهاى رهبر كبير انقلاب اسلامى ، امام خمينى - رضوان اللَّه عليه - كه در آغاز كتاب « چهل حديث » آمده است .