و ساق إذا ما ضاحك الكاس قابلت * فواقعها من ثغره اللؤلؤ الرّطبا
خشيت و قد أمسى نديمى على الدّجى * فاسدلت دون الصّبح من شعره حجبا
و قسّمت شمس الطاس فى الكاس انجما * و يا طول ليل قسّمت شمسه شهبا
و شعر اوست در وصف گردبادى [ طويل ] :
علا وهج الاعصار عند التفافه * فأعجل عينى ان تغمّض جفنيها
كراقصة قد اسرعت دورانها * إذا انفتلت لفّت على الخصر كمّيها
و نيز مانند قول اوست « 1 » ، ( در وصف گردباد ) : سريع
أقول للنّاس و قد أنذر ال . . . * اعصار من شاهده فى الهواء
تعوّذوا فى الارض من فتنة * غبارها يصعد نحو السّماء
و او راست در وصف اسبى سياه و دست و پا سفيد « 2 » ( طويل )
و أدهم جارى الشّمس فى مثل لونه * من المغرب الاقصى الى جانب الشّرق
فوافى اليه قبلها متمهّلا * فاعطاه من انواره قصب السّبق
ب - و از جمله اغراض شعرى او كه در ميان اشعارش بر آن آگاه شدم غزل است ، و آن
هامش
( 1 ) - مسالك الابصار ، ج 6 ص 231 .
( 2 ) - معاهد التنصيص ، ج 4 ص 18 .