( و خداى ) كننده كارى است كه اراده كند .
ص 155 س 1
« إِنَّما . . .
حِسابٍ »
سورة الزّمر ؛ 39 ، آيه 10
همانا پاداش شكيبايان بدون حساب داده مىشود .
ص 155 س 7
« وَ جاءَ . . .
صَفًّا »
سورة الفجر ؛ 89 ، آيه 22
( و امر ) پروردگارت بيايد و فرشتگان صف بصفّ باشند .
ص 155 س 9
« وَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمالُهُمْ كَسَرابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ ماءً حَتَّى إِذا جاءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئاً وَ وَجَدَ اللَّهَ عِنْدَهُ فَوَفَّاهُ حِسابَهُ »
سورة النّور ؛ 24 ، آيه 39
و كسانى كه كفر ورزيدند ، اعمالشان چون سرابى در بيابانى است كه شخص تشنه آن را آب پندارد ، و چون نزدش رسد ، آن را چيزى نيابد و ( كافر ) خدا را نزد كردار خود يابد ، پس حساب او را بكمال پردازد .
ص 155 س 12
« وَ لا يَدْخُلُونَ . . .
الْخِياطِ »
« 1 » سورة الاعراف ؛ 7 ، آيه 40
ص 155 س 14
« أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُزْجِي سَحاباً ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُ ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكاماً فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ وَ يُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ مِنْ جِبالٍ فِيها مِنْ بَرَدٍ فَيُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَصْرِفُهُ عَنْ مَنْ يَشاءُ يَكادُ سَنا بَرْقِهِ يَذْهَبُ بِالْأَبْصارِ »
سورة النور ؛ 24 ، آيه 43
آيا نديدى كه خداى ابر را مىراند ، سپس ( اجزاى ) آن را به يكديگر منضمّ مىگرداند ، آنگاه آن را ابرى متراكم قرار مىدهد ، پس باران را مىبينى كه از لابلاى آن خارج مىشود ، و از كوههايى كه در آسمان از تگرگ است ( تگرگ ) را نازل مىكند ، و هركه را خواهد به آن گرفتار مىسازد ، و از هركه خواهد آن را بازمىگرداند ، نزديك است فروغ آن ( ابر ) ديدگان را ببرد .
ص 155 س 17
« وَ كانَ لَهُ ثَمَرٌ فَقالَ لِصاحِبِهِ وَ هُوَ يُحاوِرُهُ أَنَا أَكْثَرُ مِنْكَ مالًا وَ أَعَزُّ نَفَراً »
سورة الكهف ؛ 18 ، آيه 34
و مر او را ( يا نخل را ) بود ميوههايى ، پس به رفيقش درحالىكه با او گفتوگو مىكرد گفت : من از تو به دارايى بيشم ، و به گروه عزيزترم .
ص 155 س 18
« إِنَّها . . .
صُفْرٌ »
سورة المرسلات ؛ 77 ، آيات 32 - 33
آن آتش ، شرارهاى مىافكند چون قصر ، گويى شترانى زردرنگ است .
ص 156 س 18
« سَواءٌ مِنْكُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَ مَنْ جَهَرَ بِهِ وَ مَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِاللَّيْلِ وَ سارِبٌ بِالنَّهارِ لَهُ مُعَقِّباتٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ »
سورة الرّعد ؛ 13 ، آيات 10 - 11
( و نزد خدا ) آن كسى از شما كه گفتار را پنهان كرد و كسى كه گفتار را آشكار ساخت ، و آنكه
هامش
( 1 ) - براى ترجمهء آن ر ك : ص 399