1002 تجتاب اصلا قالصا متنبّذا * بعجوب انقاء يميل هيامها
« 22 » 1003 يعلو طريقة متنها متواترا « 23 » * فى ليلة كفر النجوم غمامها
1004 و تضيء فى وجه الظّلام منيرة * كجمانة البحرىّ سلّ نظامها
1005 حتّى اذا انحسر الظّلام و اسفرت * بكرت تزلّ عن الثّرى ازلامها
1006 علهت تبلّد فى نهاء صعائد * سبعا توأما كاملا ايّامها
« 24 »
1007 حتّى اذا يئست و اسحاق حالق * لم يبله ارضاعها و فطامها
1008 و تسمّعت رزّ الانيس فراعها * عن ظهر غيب و الانيس سقامها
« 25 »
1009 فغدت كلا الفرجين تحسب انّه * مولى المخافة خلفها و امامها
« 26 » و سويد بن ابى كاهل سروده و سخن از ناقه به ميان آورده و رشته سخن را در وصف گورخر به پايان برده است : [ از بحر رمل ]
1010 فكانّى اذ جرى الآل ضحىّ * فوق ذيّال بخدّيه سفع
1011 لفّ خدّيه على ديباجة * و على المتنين لون قد نصع
« 27 »
1012 راعه من طىّء ذو اسهم * و ضراء كنّ يبدين السّرع
« 28 »
1013 فرآهنّ و لمّا يستبن * و كلاب الصيد فيهنّ جشع
1014 ثمّ ولىّ و جنابان له * من غبار اكدرىّ و اتّدع
هامش
( 22 ) - در نسخه اصل چنين است و نيز در لسان العرب و تاج العروس ، ريشه ( جوب ) اما در ديوان ، ص 309 و شرح المعلقات السبع ، ص 133 ( بجاى تجتاب ) تجتاف ضبط شده است .
( 23 ) - ظاهرا وجه اعراب صحيح آن رفع است « متواتر » . - م .
( 24 ) - در نسخه اصل چنين است اما در ديوان و شرح المعلقات السبع ( بجاى تبلّد ) تردد ضبط شده است .
( 25 ) - در نسخه اصل چنين است اما در ديوان و شرح المعلقات السبع ( بجاى تسمّعت ) توجست ضبط شده است . و ( بجاى رزالانيس ) ركز الانيس نيز روايت شده است .
( 26 ) - در نسخه اصل و ديوان او و شرح المعلقات السبع چنين است .
( 27 ) - در نسخه اصل چنين است اما در المفضليات ، ص 196 ( بجاى لف خديه ) كف خداه ( و بجاى قد نصع ) قد سطع ضبط شده است .
( 28 ) - در نسخه اصل چنين است اما در المفضليات ( بجاى السرع ) الشرع ضبط شده است .