فاصلههاى بيست زرع بكارد ، و در مثلى از فارسيان است كه : درخت خرمايى به خواهرش مىگويد : « از من دور شو كه من بار تو و بار خود را مىكشم » .
و عبد الصمد بن المعذّل « 18 » راست در وصف بار نخل : [ از بحر رجز ]
272 كانّه فى ناضر الأغصان * زمرّد لاح على تيجان
273 حتّى إذا تمّت له شهران * و انسدلت عثا كل القنوان
274 رأيته مختلف الألوان * مثل الأكاليل على الغوانى
« 19 » و ابن المعتزّ در حالى كه نخل را وصف مىكند ، گفته است : [ از بحر رجز ]
275 اعددت للجار و للعفاة * روازقا فى المحل مطعمات
276 يظلّ فيها الطّير ناعمات * بألسن كثيرة اللّغات
277 كواذب القول و صادقات * ذوات أطواق مرصّعات
278 يصفقن فيها متنقّلات * تصفيق نشوان على الأصوات
279 بين حمام متهدّلات * أبدت من الكافور ضاحكات
280 حتّى إذا صرن إلى ميقات * رحن من الجوهر موقرات
281 بالذهب الرّطب مكلّلات * ثمّ تبدّلن باوعيات
282 للعسل الماذىّ ضامنات * بخالص التّبر مقمّعات
« 20 » و پيامبر ( ص ) مىگفت : « هرگاه رطب ( : خرماى تازه ) آيد ، مرا تهنيت گوييد ، و هرگاه برود ، مرا تسليت گوييد . . . » ، و پيامبر ( ع ) گفت : « زائوهاى خود را رطب خورانيد ، كه اگر خدا چيزى را بهتر از آن مىدانست ، روزى مريم مىساخت ، آن
هامش
( 18 ) - از شاعران حكومت عباسيان است ، در بصره متولّد شد و نشو و نما يافت ، و سال 240 هجرى در گذشت . ( الاغانى ، ج 13 ، ص 226 ، چاپ دار الكتب ، و فوات الوفيات ، ج 1 ، ص 277 )
( 19 ) - آن ابيات از ارجوزهاى است كه در التشبيهات ، ص 259 ، و نهاية الأرب ، ج 11 ، ص 121 ياد شده است . [ ارجوزه عبارت از قصيدهاى است در بحر « رجز » المعجم الوسيط ، باب الراء . - م . ]
( 20 ) - التشبيهات ، ص 259 ملاحظه شود .