در قلب قرار گرفت . و ميسره را كه غالبا گبران بودند به نصر اللّه خان نامى كه يكى از ايشان بود واگذاشت . و چنان كه سابقا مرقوم شد ، افاغنه اسباب آتشخانه از قبيل توپ و غيره نداشتند مگر صد شتر زنبورك . و زنبوركها را در اول جنگ در عقب ميمنه نگاهداشتند .
محمود بر فيلى سوار گشته در ميانهء صفوف رفت و لشكريان را به جنگ ترغيب و ايشان را از نامى كه در ايام گذشته تحصيل كرده بودند ، و اميدى كه در آينده داشتند ، يادآورى نمود و گفت : اگر فتح كنيد ، دولت اصفهان پاداش شما است ، و اگر بگريزيد ، چون گريزگاهى نداريد ، لابد به رسوائى زهر اجل خواهيد نوشيد . گبران را نيز از ظلم و بيدادى كه در ايام سابقه بر ايشان رفته بود متذكر ساخته ، به كشيدن انتقام تحريض نمود .
القصه ، جنگ شروع شد ، ميمنهء ايرانى بر ميسرهء افغان حمله برده ايشان را متزلزل ساخت . و والى عربستان دوره زده از عقب درآمد و ، اردوى افغانان چاپيدن گرفت . ميسرهء ايرانى كه در تحت محمدقلى خان بود ، بر ميمنهء افغان حمله برد .
امان اللّه كه سردار ميمنهء افغان بود ، بناى جنگ گريز گذاشت . ايرانيان دلير گشته ايشان را تعاقب كردند ، كه به يك ناگاه افغانان كوچه داده صد شتر خوابيده و بر پشت هريك زنبوركى ظاهر شد ، و به يك شليك ، صف پيش سوارهء ايرانى مثل برگ درخت فروريخت ، و تا مابقى رفتند بدانند كه چه شد ، افغانان به يك حمله ايشان را از پيش برداشتند . و امان اللّه خان قدرى ايشان را تعاقب كرده چرخى زد و از عقب توپخانهء ايرانى سردرآورد ، چون ديد لشكرى به محافظت توپخانه نيست ، فرصت غنيمت دانسته توپچيان را عرضهء شمشير ساخته ، حكم كرد تا بر سربازانى كه در وسط ايستاده بودند ، توپ بستند . سربازان چون ديدند كه از توپخانهء خود به ايشان توپ بستهاند ، پراگنده شدند . و گريختن ايشان سبب دهشت ديگران شده شكست بر ايرانيان افتاد . و بسيارى از سرداران سر خود گرفته با تبعه به ممالك خود شتافتند .
تاريخ كامل ايران ( فارسى ) — صفحة 421
مساهمون: سر جان ملكم
ص٤٢١