و مردم را بر مصيبت شماتت نميكند ، بنمازها شتاب مىكند ، و امانتها را اداء مىكند ، و در ارتكاب منكرات كند است ، امر بمعروف و نهى از منكر مىنمايد ، در باطل وارد نميشود ، و از مسير حق خارج نميگردد ، اگر ساكت بنشيند سكوت او را غمگين نسازد ، و اگر سخن بگويد حظ او اندك نگردد ، و اگر بخندد صدايش بخنده بلند نشود ، سكوت مىگزيند تا سالم بماند و ميپرسد تا بفهمد ، تجارت مىكند تا سود برد ، خوبى را براى فخر فروشى انجام نميدهد ، و براى تسلط و تبحر بر ديگران سخن نميگويد ، اگر به او ستمى رود صبر مىكند ، تا خدا انتقامش را بگيرد ، خود را برنج افكند تا مردم از او در آسايش باشند ، جان و نفس از او در رنج است ، و مردم از او در آسايشند ، خود را براى آخرت به زحمت اندازد ، و مردم از او در راحتند ، دوريش از كسانى كه از آنها دورى مىكند از راه زهد و پاكى است و نزديكشدنش بمردم از راه نرمى و مهربانى است ، دورى گزيدنش از تكبر و بزرگمنشى نيست و نزديك گشتنش براى نيرنگ و خدعه نميباشد .
راوى گويد : همّام ناله و بانگى برآورد كه جانش با آن ناله بدر
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 503
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٥٠٣