كارش آسان ، دينش محفوظ ، شهوتش مرده ، خشمش نگهدارى شده ، شرّش اندك ، ذكرش بسيار ، قولش راست مىباشد ، بخيرش اميد است و از شرّش امان ، اگر در غافلان باشد در ذاكران نوشته شود و اگر در ذاكران باشد از غافلان نوشته نشود ( ذكرش از روى غفلت ، و غفلتش از ذكر همراه با ذكر است ) از آن كس كه به او ستم كند درگذرد ، و به كسى كه او را محروم نموده عطا كند و با رحمى كه از او بريده صله كند ، و از فحش و دشنام دور ، گفتارش نرم ، منكر و بديش غايب ، و خوبيش حاضر خيرش روى آور ، شرش رونده است .
در شدايد آرام و با وقار ، و در ناملايمات شكيبا ، در راحتى شاكر است ، بر كسى كه خشمگين است تجاوز و خلاف حق رفتار نكند ، و براى خاطر آنكه را دوست دارد گناه مرتكب نگردد ، مدّعى چيزى كه از او نيست نشود ، و حقّى را كه به ضرر اوست انكار نكند ، پيش از آنكه عليه او شهادت دهند خود به حق اعتراف مىكند ، و آنچه را كه بايد نگهبانى كند ضايع نميسازد ، و آنچه را كه به او تذكر داده مىشود فراموش نميكند و به القاب زشت كسى را كسى را طعنه نميزند و به همسايه اذيت نمىرساند
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 502
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٥٠٢