علم سودمند بحالشان فرا ميدهند ،
چون جانهاشان گرفتار بلا شود حالشان مثل كسى است كه در خوشى و راحتى باشد ، اگر نبود اجلى كه خداوند بر ايشان مقدر كرده جانهاشان در پيكرشان آرام و باقى نميماند از شوقى كه به ثواب و ترسى كه از عقاب الهى دارند ، خدا در دلشان بزرگ و ديگر چيزها و كسها در نظرشان كوچك است ، آنها نسبت به بهشت چون كسانيند كه بهشت را مىبينند و در آن بناز و نعمت مشغولند ، و نسبت بدوزخ چون آنهايند كه آن را مشاهده ميكنند و در آن گرفتار عذابند ، دلهاشان محزون ، و شرهاشان از مردم بدور ، و بدنهاشان لاغر و نيازهاشان اندك ، و جانهاشان عفيف و يارى و سودشان براى اسلام بس بزرگ است ، روزهايى اندك را صبر ميكنند ، و بدنبال آن راحتى هميشگى و طولانى بدست مىآورند ، و اين تجارتى سود بخش است كه خداوند كريم برايشان پيش آورده دنيا بسويشان مىآيد و آنها بدان توجه نمىكنند ، و دنيا آنها را مىجويد و ميطلبد ولى آنها او را از دست يافتن به خود عاجز ميگردانند ، و ميخواهد آنها را اسير گيرد ولى خود را از چنگال او نجات مىبخشند ، اما شب : دو زانو نشسته و مشغول خواندن قرآنند ، و شمرده ( و با توجه ) ميخوانند ، و از آن اندوهناك ميشوند و داروى دردهاشان را پيدا ميكنند ، و چون به
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 499
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٤٩٩