را مىبينم ، على ( ع ) در جواب او تأمّل سنگينى بخرج داد ، بعد فرمود : اى همام از خدا بترس و نيكوكارى كن كه خدا با متقيان و نيكوكاران است ، همام به اين مقدار جواب قانع نشد تا اينكه امام تصميم گرفت و چنين آغاز كرد : حمد خدا و ثناى او بگفت و درود بر پيغمبر ( ص ) فرستاد ، بعد فرمود :
اما بعد ، خداوند سبحان خلق را بيافريد و بهنگام خلقت ايشان از اطاعتشان بىنياز و از گناهشان در امان بود ، كه گناه گناهكار به او زيانى نرساند و طاعت اطاعتكننده ، به او نفعى نبخشد پس روزيهاشان را بينشان تقسيم نمود و جايگاه زندگيشان را در دنيا آماده ساخت ، و از ايشان تنها متقيانند كه اهل فضيلتند ، گفتارشان صواب و راست ، و جامه شان ميانه روى و رفتارشان فروتنى است ( و صفات آنها چنين است ) : چشمهاى خود را از حرام خدا مىبندند و گوشها را فقط به
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 498
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٤٩٨