بين اذان و اقامه حرف زدن ، و در وقت تلاطم دريا به كشتى نشستن ، و بر پشت بام بىحفاظ ( بدون نرده و ديوار ) خوابيدن كه خون چنين كسى گردن خود اوست ، و مرد در اطاق تنها خوابيدن ، و با زن در حال حيض آميزش كردن ، كه اگر در حيض آميزش كند و فرزندش جذامى يا پيس متولد شود جز خود را ملامت نكند ، و با مجذوم جز از فاصلهء يك زرع حرف نزند ، و فرمود : از جذامى بگريز چنان كه از شير مىگريزى و پس از احتلام و قبل از غسل با زن نزديكى كردن ، كه اگر چنين كند و فرزندى ديوانه متولد شود جز خود را ملامت نكند و بر كنار نهر جارى بول كردن ، و زير درخت ميوه دار مدفوع گذاردن ، و ايستاده نعلين پوشيدن و به خانهء تاريك بىچراغ در آمدن .
يا على آفت سجاياى خوب به خود باليدن است .
يا على هر كه از خداى عزّ و جل بترسد همه چيز از هيبت او ترسان باشند و هر كه از خدا نترسد خداوند او را از هر چيزى به هراس اندازد .
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 385
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٣٨٥