تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 261

مساهمون:

ص٢٦١
بَعَثْناهُمْ لِنَعْلَمَ أَيُّ الْحِزْبَيْنِ أَحْصى لِما لَبِثُوا أَمَداً ) * ) و آيه ( * ( شَهِدَ الله ) * ) و ( * ( قُلِ ادْعُوا الله أَوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ ) * تا آخر سوره ) و ( * ( لَقَدْ جاءَكُمْ ) * تا آخر سوره ) ، ( و * ( مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى الله فَهُوَ حَسْبُه إِنَّ الله بالِغُ أَمْرِه ) * تا آخر آيه ) .

( براى چشم زخم )

معمّر بن خلاد گويد : در خراسان متصّدى مخارج و كارهاى حضرت رضا عليه السلام بودم . حضرت دستور داد برايش عطرى تهيه كنم ، وقتى تهيّه كردم شگفتى نمود و به آن نظر كرد و فرمود اى معمّر چشم زخم واقعيّت دارد ، بر پارچه اى ( حمد ) و توحيد و معوّذتين و آية الكرسى را بنويس و آن را در جلد قاروره و شيشه عطر قرار ده .

( و مانند آن )

از امام صادق ( ع ) روايت است كه چشم زخم واقعيّت دارد ، از چشم ديگرى بر خود ايمن مباش و هم از چشم خود بر ديگرى و اگر از چشم زخم ترسيدى سه بار بگو : ( ما شاء الله لا حول و لا قوّة الا بالله العليّ العظيم )