از امام ششم ( ع ) : هر كه وقت شنيدن عطسه گويد : ( در هر حال و در هر وضعى از امور دين و دنيا كه باشم خدا را سپاس ميگويم و صلوات خدا بر محمد و آل او ) هرگز بناراحتى دهان مبتلى نشود .
از پيغمبر اكرم ( ص ) : هر كه بر عطسه كننده در حمد سبقت گيرد از درد دندان و خاصره در امان باشد .
از امام صادق ( ع ) : هر كه عطسه كند و بگويد ( الحمد لله ) دو فرشته اى كه بر او گماشتهاند گويند :
( رب العالمين كثيرا لا شريك له ) و اگر خود او اين جمله را نيز بگويد فرشتگان گويند ( و صلى الله على محمد ) ، و اگر خود او اين را نيز بگويد دو ملك گويند ( و على آل محمد ) و اگر خود او اين را هم بگويد آن دو گويند : ( خداوندت رحمت كناد ) .
امير مؤمنان ( ع ) فرمود : صداى عطسه هر كس را كه بشنويد دعايش گوييد و اگر كسى بعد از عطسهء شما گويد ( خداوند ترا رحمت كند ) بگو ( خداوند ترا ببخشد و رحمت كند ) كه خداوند دستور ميدهد كه ( اگر درود بشما فرستادند مثل يا بهتر از آن را جواب گوييد - سوره نساء / 88 ) .
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 192
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص١٩٢