از امام صادق ( ع ) : خداوند بموسى وحى فرمود : بندگانم به چيزى كه بهتر از اين سه چيز باشد به من تقرّب نمىتوانند يافت : زهد و بىعلاقه گى به دنيا ، اجتناب از گناه ، گريه از خوف من ، موسى پرسيد با آن كس كه اين سه چيز را دارد چه ميكنى ؟ خداوند وحى كرد كه : امّا زاهدان ، در بهشت حكمشان را نافذ گردانم ، و اما گريه كنندگان ، در مقام اعلاى بهشت جاى دهم و امّا دورىكنندگان از گناه ، در حساب با ايشان سختگيرى و دقّت روا نميدارم .
از آن حضرت ( ع ) : يحيى چندان گريست كه گوشت گونه هايش برفت و بر استخوان گونه پارچه اى مينهاد كه اشكش نيز بر آن جارى بود ، زكريا به او گفت پسرم ، من ترا از خدا خواستهام كه مايه نشاط من باشى : جواب داد اى پدر بر دوزخ خداوند لغزشگاهها و پرتگاه هايى است كه از آن سالم نگذرند مگر گريه كنندگان از خوف خدا ، و من ميترسم كه پايم بر آنها بلغزد ، زكريا نيز از اين سخن بيهوش شد .
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 110
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص١١٠